بوشهر شهر فرهنگ
شعر هشکله ارسالی از دوست خوبمون محسن از دشتستان
یکشنبه 2 شهریور 1393 ساعت 04:45 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

سلام دوستان

یکی از دوستای دشتستانیمون مطلب زیر رو ارسال کرده و منم بدون کم و زیاد کردن ، صحبت های ایشون رو اینجا گذاشتم . قبلا از هر چیز از این دوست فرهنگ دوست تشکر و آرزوی سربلندی دارم .....

شعر زیر نشات گرفته از موسیقی لری هستو از سمت گناوه و شبانکاره به استان ما نشات کرده و خیلی گرم و در عین حال آرام هست و مثل موسیقی بندری خسته کننده نیست.
---اینم چند تیکه از هشکله که الان تو ذهنم هست براتون میزارم--

هشکله رو که هشکله
دل مونه آو که هشکله
هشکله بفرما هشکله 
پی ظهر گرما هشکله
هشکله در رفت هشکله 
زیر چل خر رفت هشکله
هشکله خومونیم هشکله 
غریب تومون نی هشکله
هشکله ولش کو هشکله 
دست تو دلش کو هشکله
هشکله رو رو هشکله
تفنگ برنو هشکله
و این داستان ادامه دارد....

منم مثل شما منتظر بقیه داستان هستم ...راه شب

لینک مرتبط با شعر هشکله


مرتبط با: اشعار محلی ,


لینک های مرتبط: شعر اشکله جوم ,

بهشت تو دست بابا
سه شنبه 28 مرداد 1393 ساعت 11:55 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
بهشت تو دست بابا

یه   پرسیم    میت    کنم    شی   همتیتو
جوابش     میفهی      سی   مو       بگیتو

سیچه     شیخا     همتیشو     ری     منبر
میگن  که   هن   بهشت   شی   پی   مادر

کهولم  هن   او  سالا   دی   بی   خارکور
بچه  گتش  میکه   او   و   دو   صد   زور

کهولم   هن    اوسا   دی   بی   همش   زر
از   ای   دنیا   و   زندی   بی    دلش    پر

کهولم     هن     اوسا     اما      ده     ایسا
نمیشیت     تو     مخم     اصلا    ای   گهپا

ایسا     دنیا    عوض    واین    بووی   مو
ده   میکو   فرک   امرو   تا   سووی   مو

دی   زن   نیسن   مثه   تیتر   او   بیوخت
دی    دنیا   سی   ونا   نمیگذرت    سخت

کیا  دی  زن  میشوره  جل   و   ای   دس
ایکی   پنجش   بزند   تا   که   هوکو   لس

ایسا    دی   ماشین    جل    شویی    اندن
سی   زهنا   بُر   بوگو   چی  خویی  اندن

ده  خالو   هیمه  سی  تش   سیخی   چندن
گذشت   اوسا  ،   ایسا   مایکروفر   اندن
  
دی   نایکندش   خمیر   تا   نو   بزند   او
تو   ای  سالا  دی   نونوا   می زنت   نو
 
گذشت   اوسا  که  جامر  بی  خالو  پیش
ایسا   هن    جاروبرکی    دسّشم    تیش

دی زن سی کوهنه شسته  نمیخو حرص
او   واین   باکلاس   بچ   میکو   پم پرس

گذشت    اوساترو    وختی    خِوِر    نو
ممت   گیرش  تو   کیچه  وامبی  او  رو

تا   هر چی   تو   دلش   هن   خالیاکوند
تو   کیچه    کویک    هایت    حالیاکوند

ایسا  واین    تو  خونه  مینخت   خووش
موبیلی   لمسیا   هم   مینه   کر  گووش

میزند زنگی سی خوش ریلکس و راحت
خور پنج  شیش  دکی  وایکو  یه  ساعت

خلاصه هرچی هن  واین  سی زن  خش
اما  عکسش  سی  ای  مردا   هسن   تش

نمیکو     فرک     ایسا     وا     اوساشو
هسن    خارکور    مث    باپیر    بوواشو

هنی   بیل   هوم   بیلن   ،   نکرد   فرکی
نوایی     شارژی     و     نوایی     برکی

پلاسترکار   هنی   میشیت   ری   داربس
هنی   غیله  میزند  کارگر  وو   ای   دس

هنی  بووا  میشیت  سی  کار  تو  چپ ره
هنیزا    وامرت    وا    دست     او    چه

هنی     پر     آپلن     او     دس    کاریش
هنی   تو   باخ   ماخا   او   میکوند   خیش

هنی   میشیت   بووا   سی   بُنده   کوهخت
سووهتن   دسش   و    پاهاش   و صورت

خلاصه     خارکورن     تا     که     بیدن
از    ای      بیوخت تر      کسیش    ندین

ای   بیوختی    بووا    میخو    بدرد   چت
تو   وختی   که    کسی    کدرت    نفهمت

میونت    زن    کمت    شی   کار    دردن
اما   میگوت   سی   مو   هیچیت    نکردن

میونت    که    دو   دسش   پر   طلا    هن
اما   میگوت    تو    فکر    مو    کیا    هن

ایکی   که    زن    هسن    فکر    طلاهاش
کمی     فکر    توشم    میکرد    ای    کاش

دل   آیم    وو    هیم    چیزا    میخو     خل
وو    هیم    کارا    دل    آیم     میزند    گل

نوامبه    وانی    تو    گوشش    یه    پهپور
نه  ات  میشاند   بگی   شی   او   گپ   زور

تا    چی    نایه    سریع    میتنگه   او   سیت
میگوت   جونم   خلاص   مو   مهرمم   میت

میشیت   دادگاه    و    مهرش    مینه     اجرا
تو   تو   زندان   میشی   او   هم    تو   ویلا

خلاصه     وا     ای      همه       خارکوری
ایکی      بیوختی       و      زندی      زوری

هنی    ای   پرسکو    هی   میکو   دل    ریش
نوایجورت     جوابی     هم      کسی     سیش

ایکه     شیخا     هنی     سیچه     ری     منبر
میگن    که    هن    بهشت    شی    پی   مادر

شی   پی   دی   بی  بهشت   ،   اما   ده   الان
اگ     از    مو    میشنوی    تو    دس    بابان

دوستان اگه شاعر این شعر رو میشناسید تو نظرات اعلام کنید ......



نوﺭﻭﺯیا ﺍُﻣﺮُﻭ ، ﺻﺒﺎ ، ﺁﺧﺮ ﺯﻣﺴﻮﻧﻪ ﺑﯿﻮ
یکشنبه 17 فروردین 1393 ساعت 11:31 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

سلام

شعر زیر گناوه ای هستش و چند بیت از این شعر استاد وزان در کاست دوم خودشون استفاده کرده .

 

نوﺭﻭﺯﯿﺎ ﺍُﻣﺮُﻭ ، ﺻﺒﺎ ، ﺁﺧﺮ ﺯﻣﺴﻮﻧﻪ ﺑﯿﻮ
ﺑﻨﺪﺷﻚ ﺩﻭﺭِ ﮔﻨﺪﻣﻞ ﻣﯽ ﺑﻠﺒﻞ ﺍﯾﺨﻮﻧﻪ ﺑﯿﻮ
ﮔﻞ ﻭﺭ ﻛﺸﯿﺪﻩ ﺗﺎ ﻛﻤﺮ ، ﺯَﻧﮕُﻞ ﺩﺭ ﺍُﻭﻣَﻪ ﺳﺮ ﻭ ﺳﺮ
ﺳﺮ ﻛﺎﻛُﻠﻞ ﺑﺴﻪ ﻛﭙﺮ ، ﺗﺎﺝ ﺑﯿﺎﺑﻮﻧﻪ ﺑﯿﻮ
ﻏﺎﭺ ﺑﺮﻧﺠﻮﻛﯽ ﺧﺸﻪ ، ﻭﻗﺘﯽ ﻛﻪ ﭼﺎﻟﻪ ﭘﺮ ﺗﺸﻪ
ﺩﯾَﻪ ﺩﻟﻢ ﻭَﺵ ﻧﯿﻜﺸﻪ ، ﺍﺯ ﺑﺲ ﻓﺮﺍﻭﻭﻧﻪ ﺑﯿﻮ
ﻫﻢ ﺑﺎﻝ ﺯﺭﺩ ﮔﺎﺯﺭﯾﻦ ، ﻫﻢ ﻛﺮﻡ ﻧﻮﺭﻭﺯﯼ ﺑﺒﯿﻦ


ادامه مطلب ......


ادامه مطلب
مرتبط با: اشعار محلی ,


نیمه بوشهری - اجرا شده توسط گروه رستاک
سه شنبه 12 فروردین 1393 ساعت 03:39 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
سلام به همگی 
به درخواست یکی از دوستای خوب , متن شعر موزیک اجراشده توسط گروه رستاک با همکاری محسن شریفیان ، رو براتون گذاشتم امیدوارم استفاده ببرید .


هله هله مالی

هله هله مالی

قوت زانو تو خرمه ی شی خالی

قوت زانوتو : قدرت و استقامت زانوهایتان
 
لنگر بکش بالا بوگو هله مالی
-------
روونه سفرم مو با بوم سالی

روونه سفرم مو : راهی سفر هستم
مقصد ملیبار و زنگبار و سومالی
ملیبار و زنگبار و سومالی : چند کشور آفریقایی
-------
چند بیت از خیام 
ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم

این یک دم عمر تا غنیمت شمریم

فردا که از این دیر فنا درگذریم

با هفت هزار سالگان سربه سریم
-------
هله هل یوسا       هلل یو هل یوسا
جهازاومدبردجتی    هلل یو هل یوسا
همش سیاه وپاپتی    هلل یو هل یوسا

-------
لنگر بکش بالا      بوگو هله مالی
هله هله مالی
مقصد ملیبار و زنگبار و سومالی
هله هله مالی 

این هم متن شعر که در بوشهر میخونن :
شاهان بارم شاهان بارم تو جهاز خالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
تیفون لیمرن و دوباره مهمون ساری - هله، هله مالی هله، هله مالی
دریا واری واوید از موج شمالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
اینجا نه جبرین نه جُفرن و نه جلالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
اینجا پوزی مُطافن بمبکی خال خالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
اینجا که مرد میخوا غوص بکنه تو موجا - هله، هله مالی هله، هله مالی
لنگر بکش بالا بلند بوگو - هله مالی هله، هله مالی هله، هله مالی

توضیحات: تیفون= توفان؛ جهاز = لنج صیادی؛ جبری، جُفره و جلالی = نام محلات قدیمی در بوشهر؛ پوزی مطاف = دهنه آبراه جزیره مطاف که کم‌عمق و پرموج است؛ بمبکی خال خالی = کوسه‌های خالدار - غوص کردن = شنا کردن.


مرتبط با: معرفی ,

برچسب‌ها: نیمه , بوشهری , رستاک , آواز ,

زمین خالی و ول
یکشنبه 11 اسفند 1392 ساعت 03:01 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
پشت خونه ی ما یه زمین ولنگ و وازی بید كه موقع ی بهار تا كمر علف سُوز می شد . او كه خر داشت خرش میوُرد تا بِچِرِه ، اوكه بز و كَهره داشت بز و كهرش و خلاصه هر كی سی خوش گیر بید .

تو ای بین یه كولی لِجماری هم بید كه سر همی موقع ی سال می رسید اینجا و داس و بیل و مَنتیل تیز می کرد سی مردم . 
یه پسین تنگی نشسته بیدوم سینه ی دیوار كه دیدوم كولی اومد و چهارتا گونی دور خوش ناد كه مثلا ای خونمن ! 

همی که اثاثش زمین ناد ، پُی زنك گیر جنگی شدن كه بیو بَر سِیل . تو همی اوضاع مندو هم پُی خرش رسید و شد شاهد ماجرا . 
جنگ کولی بالا گرفت و بعد كلی فحش و بوا بوا ، زیر چُل زنك گرفت و هموطوری که رو گونیا ردش می كرد با اخم و تَخم گفت : برو از خونم بیرون زِنِکِی نا فهم ! 

مندو كه تا ای لحظه سكوت كرده بید و چی نمی گفت ، با چوبی که دسش بید شی كُم خرش زد و بعد نُچ نُچی تُندی سی كولی گفت : عامو جون خوت وقتی از رو راه پله ی خونه میاین دومن دس زنك سفت بگیر یه وقت رو پله ها سُر نكنین بفتین پاتون بشکنه ها ! اوموقع دیگه رسوایش فقط سی ولات مانن خالو ... !

مرتبط با: لغت های طنز ,


نیمه‌خوانی
جمعه 25 بهمن 1392 ساعت 11:23 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
نِیمه‌خوانی گونه‌ای از آوازخوانی کار است که معمولاً در میان جاشوان و باربران تخلیه لنج و قایق‌ها رواج دارد. این کارگران از نیمه‌خوانی برای کاستن از خسته‌کننده بودن کارهای یک‌نواختی که به‌طور جمعی انجام می‌دهند استفاده می‌کنند. در نیمه‌خوانی یک نفر به نام سرخوان بیتی یا واژه‌هایی را ادا می‌کند و جمع دیگر کارگران با ترجیع‌بندی که معمولاً معنای خاصی ندارد (مانند هله‌مالی) پاسخ او را می‌دهند.......

ادامه مطلب را بخوانید ....
ادامه مطلب
مرتبط با: معرفی ,


شروه
جمعه 25 بهمن 1392 ساعت 11:14 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

شَرْوِه گونه‌ای خوانندگی از اشکال موسیقی جنوب ایران بخصوص دو استان بوشهر و هرمزگان است که به آن شهری نیز می‌گویند. شروه به عنوان آواز دشتی و دشتستانی، نغمه‌ای غمگنانه در مایه دشتی است. برای این نغمه اشعار دوبیتی بکار می‌رود که......... ادامه مطلب را بخوانید 
ادامه مطلب
مرتبط با: معرفی ,


سی تی تر ها دلم تنگن
دوشنبه 30 دی 1392 ساعت 05:50 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

شعر محلی به نام ( سی تی تر ها دلم تنگن) از خانم جمیله محمدزاده " شهرستان کنگان"

سی "تی ترها" دلم تنگن            

" سی تی ترها دلم تنگن"

می باره تُپ تُپ بارون هوا اَوْرِن زمستونه

سی تی تَرا دلم تنگِن كسی شروه نمی خونه

نمی خونه كسی شروه ببارُم كِرِّ اَوْنُبگُر

مَثِه بلبل كه دیر از گل بسی دلخونه دلخونه

علف وَیساده تاسینه غسیل وغلّه می رخِصِ

بیابون حجلهی سَوْزِن گل پَتروفراوونه

زمین آبادِ آبادِن دلم كِرده هُوَی صحرا

مَسیله ی غلّه كاری یا كُهُ ودریانمی دونه نمی دونه

بیوسیل گل وبلبل،هُكال وتُرشو وكاكُل

رفیق پاروپیراری میگِن اشترَ چراوونه

نه گَپ ازخرمن وخِشی،نه ازگارا و نه جوری

دلا مثه زمینی كه نه سر داره نه سامونه

چه وابیده نمی فهمم،شو و روزاسرجاشِن

موغِیروابیدِ مِن یا تو،فلك حیرون حیرونه

نمی گیری سراغ دل تواز همساده ی پِیرار

توحق داری میون ما وتو صد تا خیابونه

دلم تنگن سی تی تَرا،سی گپ های خوشِ دوشت

سی كَد بندی كه میبسی مثه مردای مردونه

بِسی كِردن پَرِ كاغذ،بیو كه دعوتی داریم

نه توخونه توتالاری شمال بركه چیپونه

مودیدار تومیخواسُم،شریك شادیت باشُم

وگرنه لقمه ی چاسی به هر منزل فراوونه

بیام وقت حنابندون بگم بیتی سر دوما

صِدَی شاباش وكِل وشب به آوازنی انبونه

همیشه آرزوكِردم بَشیم باهم كنارهم                                 

تو دنیای عجیبی كه همه باهم گشتن غریبونه


جمیله محمد زاده_ کنگان





قصّه مو و دیم
دوشنبه 30 دی 1392 ساعت 05:48 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

قصّه مو و دیم

دوش رفتمُ ور دِیم یه چی بُگُوم سیش

مگه واهِشت که بُگُوم؛او پا نهاد پیش

دِی دِگه پیر آبیدی مین تو سِرت نی
هرکی می خی تو بُگو تا مو بِرُم سیش

زنِ بندری می خی یا زنِ شهری
سی تو حاضِرمُ بِرُم تا جزیره ی کیش

فاطو می خی ، کنیزو یا مرو شوخو
دُوتِ غریب می خی یا دُختِ درویش

هر کمو تا که بِخی، بگو عزیزمُ
مرد اگه زن نسونه بار می کشِن ریش

دِی نمی دونی مرو وَختی که مّکناش
ری سِرش وامیسونه دل می جّخهِ سیش

دُماغش مِثِ کِلَم، بُرمِش کمونِن
چه بِگُم از دو چِشِ کِشَنگِ آبیش

گفتُمِش، دی بُخُدا،بَسِن ای حرفا
گَپِ مردم می زنی و صدتا می نی ریش

دِی کُیا پیر آبیدُم، مو هَنی بچه م
تو دیدی تو صورتُم یه تالی از ریش

مرو و فاطو کیِن،مو زن نمی خام
مث گُنز آبیدی، مو هِی می زنی نیش

مِثِ که ای حرفا، نعوُذ بالله
مث صندل که مینیش ری خُرنگِ آتیش

سرِ جاش پابید و زد چَکی تو گوشُم
دومیش زد تو سَرُم با لنگ جوتیش

مو فرار می کِردُم و بُوا بُوام بید
او پسِ مو می دُوید با چوغ دسیش

مو ز پیش و او زِ پس هی می دُویدیم
که یهو جَخیدُم از خُوِ شُوِ پیش


شعر از محمود ابراهیمی


مرتبط با: اشعار طنز محلی ,


نو بهار است در آن کوش که خوش دل باشی
سه شنبه 12 آذر 1392 ساعت 12:09 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
شعر از وبلاگ تمهید
 

نو بهار است در آن کوش که خوش دل باشی

شو و روز جون بکنی باز کوکا ول باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

که تو خوت عاشق فانتا و فلافل باشی

چنگ در پرده همی می دهدت پند ولی

وضِت آن روز بود خوش که شاغل باشی

نقد عمرت ببرد غصه ی دنیا به گزاف

گر که دنبال کتیرا و مد و ژل باشی

گرچه راهیست پراز بیم ز ما تا بر دوست

چه خوشن گاز بیدی داخل تونل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حال دگر است

اگر از قسّ و بدهکاری تو غافل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد

صاحب کانه موتور یا که یه سیکل باشی




لینک های مرتبط: وبلاگ تمهید ,

بُلکمی ریشه اش درآیه آخِر آدم خر خراوی
سه شنبه 12 آذر 1392 ساعت 12:03 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
 شعر از وبلاگ آقای تمهید (شاعر استاد ایرج شمسی زاده ) 

خر

بُلکمی ریشه اش درآیه آخِر آدم خر خراوی

هر چقه کِردن نصیحت روزِ روز بیشتر خراوی

هر کسی دیندی دل افتاد گرده ی خر داخل گل افتاد

پُی دل افتاد که ول افتاد سی خاطر دل ور خراوی

تا خر دجّال اومَه مفت خَرده حال اومَه

گندم پاچال اومَه جلدی کرّه ی خر خراوی

دعوت خر نه سی خِشی بی روز اول سی اُو کشی بی

بس که او خر لِشی بی کردیم ریش ضرر خراوی

گفتُم خر دراز گوشه او سرش بی عقل و هوشه

که و جُوش پُر کلوشه هم کوره هم کر خراوی

ما سی خر آخره بسیم دسِ سینه تِیش نشسیم

گفتیم وعشق تو مسیم تا که سیمون سر خراوی

خر که اُو خَرد فیکه دادیم تِروه وا جو تیش نهادیم

لارشِ خوب خارنادیم بعدش آوی شر خراوی

خر که جو دی نیخره که ایخره ده بافه تا ته

نیر وا برداله سر چَه وختی که یکسر خراوی

خر آوی چی دار و دارا نکه پی کسی مدارا

وُنش آوی عمبر نثارا صاحب عمبر خراوی

آخر که مکر و حیله خر گا مِن یه طویله

زنده یاوی شیله پیله هرکی بی بختر خراوی

خر گاه پی یه چو رُندن پاکشه تو چالل چُپُندن

یاسین تو گوشِلشون خوندن گفتن ای کافر خراوی

پاک شیر خر خرده بیدن پرده ی شرم درده بیدن

همش تن پرورده بیدن هر کی دا عرعر خراوی

خار زیر دیم خر نهادن همشون ور ریقه دادن

پالدیمه بخشاندن وختی شیر نر خراوی

عاقبت دم جاش چُوسی خر که سیری خَرد و خُوسی

مرگ خر سی سگ عروسی ایابو ای شاعر خراوی



شعر محلی بوشهر
سه شنبه 16 مهر 1392 ساعت 12:03 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
شعر محلی بوشهر
کشتتم

خین نپشکون تو دلم نا مهربونیت کشتتم
ریت نِواگردون ازُم بی هم زِبونیت کشتتم
لعنت شیطون بُکن جون از خرش دومن بیو
ای ادای خارجت ای لفظ بومیت کشتتم
چادرت کِردی سرت تنگ و گرفتی صورتت
زُر که خوردی دیدمت ای خال توریت کشتتم
دیر می گردی نمی پرسی تو اصلا حال مو
مِی چه دیدی تو ازُم هجرون و دیریت کشتتم
با غریبا اوضی حرف و حدیث و خندتن
تا که از مو می رسی ای بد زبونیت کشتتم
کاشکی اوضامون می واگشت ری سِر جی اولی
یاد اول تا می یُفتُم مهربونیت کشتتم
ماجری عشق تو (( لیلو )) ای حدیث کانِمن
کم فروشی تو عشقت ای گیرونیت کشتتم
کم بزن طنه (( خلیلو )) عاشق دیرینتن
دس بکش از ای اداها قهر زوریت کشتتم

مرتبط با: اشعار محلی ,


عمّه آمنِیی، این زن جنوبی ...
دوشنبه 15 مهر 1392 ساعت 10:02 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )
عمّه آمنِیی، این زن جنوبی ...
"شاهین بهرام نژاد"
حکایت درونگرایی و سحر صبوری زن جنوبی از دیر باز ورد زبانها بوده و هست امّا تاکنون این راز همچنان سر به مُهر مانده و گشایشی نیز اگر بوده تنها سرافرازی و سربلندی زنان آفتاب سوختۀ این کهن دیار را بازگو کرده که از نجابت و فداکاری و اصالتشان ریشه می گیرد.

36462283146156416676.jpg
ادامه مطلب
مرتبط با: معرفی ,


بوشهر
سه شنبه 9 مهر 1392 ساعت 03:38 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

شعر زیر از استاد مجتبی هلالیان می باشد : 


تو پیچ کیچه های شور وشادی
هنوزم دلخشم با ساز بادی
صدای موج دریا توی گوشم
داره کم کم می دزده عقل وهوشم
مو اهل یه دیاره پر غرورم
دیار شاعر و شهر شعورم
سخاوت داره خاک سرزمینم
الهی تا ابد داغش نبینم
مو عشقم ساحل و رنگ غروبش
نگاه مردم خونگرم و خوبش
دیار مو دیار پاک بوشهر
تموم ذره ذره خاک بوشهر
تو ای بوشهر تن مو پا گرفته
تو قلبم عشق دریاش جا گرفته
مو با گرمای اینجا خو گرفتم
به عشقش تا هنو جایی نرفتم
تو سینه ام عشق بوشهر هی می کوبه
نفس هام طعم تش باد جنوبه
خدا میدونه تا وقتی که زنده ام
تموم دلخوشیم ای شهر خوبه♥


مرتبط با: اشعار محلی ,


شعر قَمَرو - گناوه ای
چهارشنبه 2 مرداد 1392 ساعت 02:52 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست بوشهر | ( نظرات )

شعر قَمَرو

از استاد فرج اله کمالی

قَمَرو ای قمرِ میش کَرَمِ کَلْ یَدِلا 
قمَروای قمرو ،سیرق بی شرم وحیا 
مِی چِتِه گُرگِ لَکِی صَبْ بِدِه تا وَتْ برسم
مِی نه پات گَپ می زنم سِی کُ بینم پی تونُما 
واکه می فهمی اما بِختره از نو بگُمت
قَدِ خاگ چیش راسُم مو می خوامت بخدا 
شاخ مار اِشکسه انگاری تو کار مو وتو
آخو یکساله بُوات می کنه امروز و صوا 
خُت ودیت بونه بگی تا کَروو راضی کنه
ورکَشِ دَسْ بکشه بهز مو گیرش نمیا 
وقتی سیلم می کنی تش می زنی جیگرمه
اِی نمی خواسی مونه سیچه نگفتی بن جا 
یه پَسینی خُم وخُوت یادته رفتیم سر تو
هرچی لوت میگزیدم تو می گفتی دوولا 
سرنی عشق تو گُی چال ولات واویدمه
ایسو بعد او گپل،قول و قرارل همی زا ؟

تو خَشَمْ پَهنه كه افتادی دیندِی صَفرو؟
خاك عالم تو سرت بَهزِِِ منه ای تُرِِ گا ؟ 
مو می خواسم ای سفر وقتی رسیدم و گَتَر
شو و رو جون بكنم مُر بكنم پیل و پلا 
دو سه مینار سفید و دو سه دسمال دَسی 
جومیِ ناری گُلدار و النگون طلا
دو سه نعلین دو گوشوار هَفَ هشتا ریسری
بسونم همّشه تا سی تو بیارن ری پَشا 
تو چه كردی جَمَزِشْ مَهْزِ دوتا دُنْگِ زمین
جون مرگ واویده كردی مُنِه رُسوا و تَوا 
هَمِی بِخْتَر كه زن حاجْ صَفر آوی بی وفا
قَمرو اِی بی صَفت دَس مریزا دَس مریزا 


"
فرج الله كمالی"


مرتبط با: اشعار طنز محلی ,




 
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic